Conjugació del verb emmanegar en valencià
Esta fitxa reunix la conjugació completa de emmanegar en una consulta ràpida i clara.
Conjugació completa del verb amb les formes simples principals, formes no personals i imperatiu quan correspon.
Conjugacions i formes destacades
Esta pàgina reordena les formes principals del verb i les presenta com a consulta ràpida i clara.
Formes no personals
| Infinitiu | emmanegar |
|---|---|
| Gerundi | emmanegant |
| Participi | emmanegat, emmanegada, emmanegats, emmanegades |
Indicatiu
| Present | emmanegue, emmanegues, emmanega, emmaneguem, emmanegueu, emmaneguen |
|---|---|
| Futur | emmanegaré, emmanegaràs, emmanegarà, emmanegarem, emmanegareu, emmanegaran |
| Condicional | emmanegaria, emmanegaries, emmanegaria, emmanegaríem, emmanegaríeu, emmanegarien |
| Imperfet | emmanegava, emmanegaves, emmanegava, emmanegàvem, emmanegàveu, emmanegaven |
| Passat simple | emmaneguí, emmanegares, emmanegà, emmanegàrem, emmanegàreu, emmanegaren |
| Passat perifrastic | vaig emmanegar, vares emmanegar, va emmanegar, vàrem emmanegar, vàreu emmanegar, varen emmanegar |
Subjuntiu
| Present | emmanegue, emmanegues, emmanegue, emmaneguem, emmanegueu, emmaneguen |
|---|---|
| Imperfet | emmanegara, emmanegares, emmanegara, emmanegàrem, emmanegàreu, emmanegaren |
Imperatiu
| Imperatiu | -, emmanega, emmanegue, emmaneguem, emmanegueu, emmaneguen |
|---|
Observacions útils
- Formes incorporades a partir del paradigma normatiu del verb.