Conjugació del verb emetre en valencià
Esta fitxa reunix la conjugació completa de emetre en una consulta ràpida i clara.
Conjugació completa del verb amb les formes simples principals, formes no personals i imperatiu quan correspon.
Conjugacions i formes destacades
Esta pàgina reordena les formes principals del verb i les presenta com a consulta ràpida i clara.
Formes no personals
| Infinitiu | emetre |
|---|---|
| Gerundi | emetent |
| Participi | emés, emesa, emesos, emeses |
Indicatiu
| Present | emet, emets, emet, emetem, emeteu, emeten |
|---|---|
| Futur | emetré, emetràs, emetrà, emetrem, emetreu, emetran |
| Condicional | emetria, emetries, emetria, emetríem, emetríeu, emetrien |
| Imperfet | emetia, emeties, emetia, emetíem, emetíeu, emetien |
| Passat simple | emetí, emeteres, emeté, emetérem, emetéreu, emeteren |
| Passat perifrastic | vaig emetre, vares emetre, va emetre, vàrem emetre, vàreu emetre, varen emetre |
Subjuntiu
| Present | emeta, emetes, emeta, emetam, emetau, emeten |
|---|---|
| Imperfet | emetera, emeteres, emetera, emetérem, emetéreu, emeteren |
Imperatiu
| Imperatiu | -, emet, emeta, emetam, emetau, emeten |
|---|
Observacions útils
- Participi irregular emes.