Conjugació del verb eixancarrar en valencià
Esta fitxa reunix la conjugació completa de eixancarrar en una consulta ràpida i clara.
Conjugació completa del verb amb les formes simples principals, formes no personals i imperatiu quan correspon.
Conjugacions i formes destacades
Esta pàgina reordena les formes principals del verb i les presenta com a consulta ràpida i clara.
Formes no personals
| Infinitiu | eixancarrar |
|---|---|
| Gerundi | eixancarrant |
| Participi | eixancarrat, eixancarrada, eixancarrats, eixancarrades |
Indicatiu
| Present | eixancarre, eixancarres, eixancarra, eixancarrem, eixancarreu, eixancarren |
|---|---|
| Futur | eixancarraré, eixancarraràs, eixancarrarà, eixancarrarem, eixancarrareu, eixancarraran |
| Condicional | eixancarraria, eixancarraries, eixancarraria, eixancarraríem, eixancarraríeu, eixancarrarien |
| Imperfet | eixancarrava, eixancarraves, eixancarrava, eixancarràvem, eixancarràveu, eixancarraven |
| Passat simple | eixancarrí, eixancarrares, eixancarrà, eixancarràrem, eixancarràreu, eixancarraren |
| Passat perifrastic | vaig eixancarrar, vares eixancarrar, va eixancarrar, vàrem eixancarrar, vàreu eixancarrar, varen eixancarrar |
Subjuntiu
| Present | eixancarre, eixancarres, eixancarre, eixancarrem, eixancarreu, eixancarren |
|---|---|
| Imperfet | eixancarrara, eixancarrares, eixancarrara, eixancarràrem, eixancarràreu, eixancarraren |
Imperatiu
| Imperatiu | -, eixancarra, eixancarre, eixancarrem, eixancarreu, eixancarren |
|---|
Observacions útils
- Formes incorporades a partir del paradigma normatiu del verb.