Conjugació del verb conviure en valencià
Esta fitxa reunix la conjugació completa de conviure en una consulta ràpida i clara.
Conjugació completa del verb amb les formes simples principals, formes no personals i imperatiu quan correspon.
Conjugacions i formes destacades
Esta pàgina reordena les formes principals del verb i les presenta com a consulta ràpida i clara.
Formes no personals
| Infinitiu | conviure |
|---|---|
| Gerundi | convivint |
| Participi | convixcut, convixcuda, convixcuts, convixcudes |
Indicatiu
| Present | convixc, convius, conviu, convivim, conviviu, conviuen |
|---|---|
| Futur | conviuré, conviuràs, conviurà, conviurem, conviureu, conviuran |
| Condicional | conviuria, conviuries, conviuria, conviuríem, conviuríeu, conviurien |
| Imperfet | convivia, convivies, convivia, convivíem, convivíeu, convivien |
| Passat simple | convixquí, convixqueres, convixqué, convixquérem, convixquéreu, convixqueren |
| Passat perifrastic | vaig conviure, vares conviure, va conviure, vàrem conviure, vàreu conviure, varen conviure |
Subjuntiu
| Present | convixca, convixques, convixca, convixcam, convixcau, convixquen |
|---|---|
| Imperfet | convixquera / convivira, convixqueres / convivires, convixquera / convivira, convixquérem / convivérem, convixquéreu / convivéreu, convixqueren / conviviren |
Imperatiu
| Imperatiu | -, conviu, convixca, convixcam, convixcau, convixquen |
|---|
Observacions útils
- Formes incorporades a partir del paradigma normatiu del verb.