Conjugació del verb convindre en valencià
Esta fitxa reunix la conjugació completa de convindre en una consulta ràpida i clara.
Conjugació completa del verb amb les formes simples principals, formes no personals i imperatiu quan correspon.
Conjugacions i formes destacades
Esta pàgina reordena les formes principals del verb i les presenta com a consulta ràpida i clara.
Formes no personals
| Infinitiu | convindre |
|---|---|
| Gerundi | convenint |
| Participi | convengut / convingut, convenguda / convinguda, convenguts / convinguts, convengudes / convingudes |
Indicatiu
| Present | convinc, convens, convé, convenim, conveniu, convenen |
|---|---|
| Futur | convindré, convindràs, convindrà, convindrem, convindreu, convindran |
| Condicional | convindria, convindries, convindria, convindríem, convindríeu, convindrien |
| Imperfet | convenia, convenies, convenia, conveníem, conveníeu, convenien |
| Passat simple | convinguí, convingueres, convingué, convinguérem, convinguéreu, convingueren |
| Passat perifrastic | vaig convindre, vares convindre, va convindre, vàrem convindre, vàreu convindre, varen convindre |
Subjuntiu
| Present | convinga, convingues, convinga, convingam, convingau, convinguen |
|---|---|
| Imperfet | convinguera, convingueres, convinguera, convinguérem, convinguéreu, convingueren |
Imperatiu
| Imperatiu | -, convine, convinga, convingam, convingau, convinguen |
|---|
Observacions útils
- Formes incorporades a partir del paradigma normatiu del verb.