Conjugació del verb consonar en valencià
Esta fitxa reunix la conjugació completa de consonar en una consulta ràpida i clara.
Conjugació completa del verb amb les formes simples principals, formes no personals i imperatiu quan correspon.
Conjugacions i formes destacades
Esta pàgina reordena les formes principals del verb i les presenta com a consulta ràpida i clara.
Formes no personals
| Infinitiu | consonar |
|---|---|
| Gerundi | consonant |
| Participi | consonat, consonada, consonats, consonades |
Indicatiu
| Present | consone, consones, consona, consonem, consoneu, consonen |
|---|---|
| Futur | consonaré, consonaràs, consonarà, consonarem, consonareu, consonaran |
| Condicional | consonaria, consonaries, consonaria, consonaríem, consonaríeu, consonarien |
| Imperfet | consonava, consonaves, consonava, consonàvem, consonàveu, consonaven |
| Passat simple | consoní, consonares, consonà, consonàrem, consonàreu, consonaren |
| Passat perifrastic | vaig consonar, vares consonar, va consonar, vàrem consonar, vàreu consonar, varen consonar |
Subjuntiu
| Present | consone, consones, consone, consonem, consoneu, consonen |
|---|---|
| Imperfet | consonara, consonares, consonara, consonàrem, consonàreu, consonaren |
Imperatiu
| Imperatiu | -, consona, consone, consonem, consoneu, consonen |
|---|
Observacions útils
- Formes incorporades a partir del paradigma normatiu del verb.