Conjugació del verb consonantar en valencià
Esta fitxa reunix la conjugació completa de consonantar en una consulta ràpida i clara.
Conjugació completa del verb amb les formes simples principals, formes no personals i imperatiu quan correspon.
Conjugacions i formes destacades
Esta pàgina reordena les formes principals del verb i les presenta com a consulta ràpida i clara.
Formes no personals
| Infinitiu | consonantar |
|---|---|
| Gerundi | consonantant |
| Participi | consonantat, consonantada, consonantats, consonantades |
Indicatiu
| Present | consonante, consonantes, consonanta, consonantem, consonanteu, consonanten |
|---|---|
| Futur | consonantaré, consonantaràs, consonantarà, consonantarem, consonantareu, consonantaran |
| Condicional | consonantaria, consonantaries, consonantaria, consonantaríem, consonantaríeu, consonantarien |
| Imperfet | consonantava, consonantaves, consonantava, consonantàvem, consonantàveu, consonantaven |
| Passat simple | consonantí, consonantares, consonantà, consonantàrem, consonantàreu, consonantaren |
| Passat perifrastic | vaig consonantar, vares consonantar, va consonantar, vàrem consonantar, vàreu consonantar, varen consonantar |
Subjuntiu
| Present | consonante, consonantes, consonante, consonantem, consonanteu, consonanten |
|---|---|
| Imperfet | consonantara, consonantares, consonantara, consonantàrem, consonantàreu, consonantaren |
Imperatiu
| Imperatiu | -, consonanta, consonante, consonantem, consonanteu, consonanten |
|---|
Observacions útils
- Formes incorporades a partir del paradigma normatiu del verb.