Conjugació del verb conquerir en valencià
Esta fitxa reunix la conjugació completa de conquerir en una consulta ràpida i clara.
Conjugació completa del verb amb les formes simples principals, formes no personals i imperatiu quan correspon.
Conjugacions i formes destacades
Esta pàgina reordena les formes principals del verb i les presenta com a consulta ràpida i clara.
Formes no personals
| Infinitiu | conquerir |
|---|---|
| Gerundi | conquerint |
| Participi | conquerit, conquerida, conquerits, conquerides |
Indicatiu
| Present | conquerixc, conquerixes, conquerix, conquerim, conqueriu, conquerixen |
|---|---|
| Futur | conqueriré, conqueriràs, conquerirà, conquerirem, conquerireu, conqueriran |
| Condicional | conqueriria, conqueriries, conqueriria, conqueriríem, conqueriríeu, conqueririen |
| Imperfet | conqueria, conqueries, conqueria, conqueríem, conqueríeu, conquerien |
| Passat simple | conquerí, conquerires, conquerí, conquerírem, conqueríreu, conqueriren |
| Passat perifrastic | vaig conquerir, vares conquerir, va conquerir, vàrem conquerir, vàreu conquerir, varen conquerir |
Subjuntiu
| Present | conquerixca, conquerixques, conquerixca, conquerim, conqueriu, conquerixquen |
|---|---|
| Imperfet | conquerira, conquerires, conquerira, conquerírem, conqueríreu, conqueriren |
Imperatiu
| Imperatiu | -, conquerix, conquerixca, conquerim, conqueriu, conquerixquen |
|---|
Observacions útils
- Formes incorporades a partir del paradigma normatiu del verb.