Conjugació del verb connotar en valencià
Esta fitxa reunix la conjugació completa de connotar en una consulta ràpida i clara.
Conjugació completa del verb amb les formes simples principals, formes no personals i imperatiu quan correspon.
Conjugacions i formes destacades
Esta pàgina reordena les formes principals del verb i les presenta com a consulta ràpida i clara.
Formes no personals
| Infinitiu | connotar |
|---|---|
| Gerundi | connotant |
| Participi | connotat, connotada, connotats, connotades |
Indicatiu
| Present | connote, connotes, connota, connotem, connoteu, connoten |
|---|---|
| Futur | connotaré, connotaràs, connotarà, connotarem, connotareu, connotaran |
| Condicional | connotaria, connotaries, connotaria, connotaríem, connotaríeu, connotarien |
| Imperfet | connotava, connotaves, connotava, connotàvem, connotàveu, connotaven |
| Passat simple | connotí, connotares, connotà, connotàrem, connotàreu, connotaren |
| Passat perifrastic | vaig connotar, vares connotar, va connotar, vàrem connotar, vàreu connotar, varen connotar |
Subjuntiu
| Present | connote, connotes, connote, connotem, connoteu, connoten |
|---|---|
| Imperfet | connotara, connotares, connotara, connotàrem, connotàreu, connotaren |
Imperatiu
| Imperatiu | -, connota, connote, connotem, connoteu, connoten |
|---|
Observacions útils
- Formes incorporades a partir del paradigma normatiu del verb.