Conjugació del verb conhortar en valencià
Esta fitxa reunix la conjugació completa de conhortar en una consulta ràpida i clara.
Conjugació completa del verb amb les formes simples principals, formes no personals i imperatiu quan correspon.
Conjugacions i formes destacades
Esta pàgina reordena les formes principals del verb i les presenta com a consulta ràpida i clara.
Formes no personals
| Infinitiu | conhortar |
|---|---|
| Gerundi | conhortant |
| Participi | conhortat, conhortada, conhortats, conhortades |
Indicatiu
| Present | conhorte, conhortes, conhorta, conhortem, conhorteu, conhorten |
|---|---|
| Futur | conhortaré, conhortaràs, conhortarà, conhortarem, conhortareu, conhortaran |
| Condicional | conhortaria, conhortaries, conhortaria, conhortaríem, conhortaríeu, conhortarien |
| Imperfet | conhortava, conhortaves, conhortava, conhortàvem, conhortàveu, conhortaven |
| Passat simple | conhortí, conhortares, conhortà, conhortàrem, conhortàreu, conhortaren |
| Passat perifrastic | vaig conhortar, vares conhortar, va conhortar, vàrem conhortar, vàreu conhortar, varen conhortar |
Subjuntiu
| Present | conhorte, conhortes, conhorte, conhortem, conhorteu, conhorten |
|---|---|
| Imperfet | conhortara, conhortares, conhortara, conhortàrem, conhortàreu, conhortaren |
Imperatiu
| Imperatiu | -, conhorta, conhorte, conhortem, conhorteu, conhorten |
|---|
Observacions útils
- Formes incorporades a partir del paradigma normatiu del verb.