Conjugació del verb cianurar en valencià
Esta fitxa reunix la conjugació completa de cianurar en una consulta ràpida i clara.
Conjugació completa del verb amb les formes simples principals, formes no personals i imperatiu quan correspon.
Conjugacions i formes destacades
Esta pàgina reordena les formes principals del verb i les presenta com a consulta ràpida i clara.
Formes no personals
| Infinitiu | cianurar |
|---|---|
| Gerundi | cianurant |
| Participi | cianurat, cianurada, cianurats, cianurades |
Indicatiu
| Present | cianure, cianures, cianura, cianurem, cianureu, cianuren |
|---|---|
| Futur | cianuraré, cianuraràs, cianurarà, cianurarem, cianurareu, cianuraran |
| Condicional | cianuraria, cianuraries, cianuraria, cianuraríem, cianuraríeu, cianurarien |
| Imperfet | cianurava, cianuraves, cianurava, cianuràvem, cianuràveu, cianuraven |
| Passat simple | cianurí, cianurares, cianurà, cianuràrem, cianuràreu, cianuraren |
| Passat perifrastic | vaig cianurar, vares cianurar, va cianurar, vàrem cianurar, vàreu cianurar, varen cianurar |
Subjuntiu
| Present | cianure, cianures, cianure, cianurem, cianureu, cianuren |
|---|---|
| Imperfet | cianurara, cianurares, cianurara, cianuràrem, cianuràreu, cianuraren |
Imperatiu
| Imperatiu | -, cianura, cianure, cianurem, cianureu, cianuren |
|---|
Observacions útils
- Formes incorporades a partir del paradigma normatiu del verb.