Conjugació del verb caragirar en valencià
Esta fitxa reunix la conjugació completa de caragirar en una consulta ràpida i clara.
Conjugació completa del verb amb les formes simples principals, formes no personals i imperatiu quan correspon.
Conjugacions i formes destacades
Esta pàgina reordena les formes principals del verb i les presenta com a consulta ràpida i clara.
Formes no personals
| Infinitiu | caragirar |
|---|---|
| Gerundi | caragirant |
| Participi | caragirat, caragirada, caragirats, caragirades |
Indicatiu
| Present | caragire, caragires, caragira, caragirem, caragireu, caragiren |
|---|---|
| Futur | caragiraré, caragiraràs, caragirarà, caragirarem, caragirareu, caragiraran |
| Condicional | caragiraria, caragiraries, caragiraria, caragiraríem, caragiraríeu, caragirarien |
| Imperfet | caragirava, caragiraves, caragirava, caragiràvem, caragiràveu, caragiraven |
| Passat simple | caragirí, caragirares, caragirà, caragiràrem, caragiràreu, caragiraren |
| Passat perifrastic | vaig caragirar, vares caragirar, va caragirar, vàrem caragirar, vàreu caragirar, varen caragirar |
Subjuntiu
| Present | caragire, caragires, caragire, caragirem, caragireu, caragiren |
|---|---|
| Imperfet | caragirara, caragirares, caragirara, caragiràrem, caragiràreu, caragiraren |
Imperatiu
| Imperatiu | -, caragira, caragire, caragirem, caragireu, caragiren |
|---|
Observacions útils
- Formes incorporades a partir del paradigma normatiu del verb.