Conjugació del verb arromançar en valencià
Esta fitxa reunix la conjugació completa de arromançar en una consulta ràpida i clara.
Conjugació completa del verb amb les formes simples principals, formes no personals i imperatiu quan correspon.
Conjugacions i formes destacades
Esta pàgina reordena les formes principals del verb i les presenta com a consulta ràpida i clara.
Formes no personals
| Infinitiu | arromançar |
|---|---|
| Gerundi | arromançant |
| Participi | arromançat, arromançada, arromançats, arromançades |
Indicatiu
| Present | arromance, arromances, arromança, arromancem, arromanceu, arromancen |
|---|---|
| Futur | arromançaré, arromançaràs, arromançarà, arromançarem, arromançareu, arromançaran |
| Condicional | arromançaria, arromançaries, arromançaria, arromançaríem, arromançaríeu, arromançarien |
| Imperfet | arromançava, arromançaves, arromançava, arromançàvem, arromançàveu, arromançaven |
| Passat simple | arromancí, arromançares, arromançà, arromançàrem, arromançàreu, arromançaren |
| Passat perifrastic | vaig arromançar, vares arromançar, va arromançar, vàrem arromançar, vàreu arromançar, varen arromançar |
Subjuntiu
| Present | arromance, arromances, arromance, arromancem, arromanceu, arromancen |
|---|---|
| Imperfet | arromançara, arromançares, arromançara, arromançàrem, arromançàreu, arromançaren |
Imperatiu
| Imperatiu | -, arromança, arromance, arromancem, arromanceu, arromancen |
|---|
Observacions útils
- Formes incorporades a partir del paradigma normatiu del verb.