Conjugació del verb arrengar en valencià
Esta fitxa reunix la conjugació completa de arrengar en una consulta ràpida i clara.
Conjugació completa del verb amb les formes simples principals, formes no personals i imperatiu quan correspon.
Conjugacions i formes destacades
Esta pàgina reordena les formes principals del verb i les presenta com a consulta ràpida i clara.
Formes no personals
| Infinitiu | arrengar |
|---|---|
| Gerundi | arrengant |
| Participi | arrengat, arrengada, arrengats, arrengades |
Indicatiu
| Present | arrengue, arrengues, arrenga, arrenguem, arrengueu, arrenguen |
|---|---|
| Futur | arrengaré, arrengaràs, arrengarà, arrengarem, arrengareu, arrengaran |
| Condicional | arrengaria, arrengaries, arrengaria, arrengaríem, arrengaríeu, arrengarien |
| Imperfet | arrengava, arrengaves, arrengava, arrengàvem, arrengàveu, arrengaven |
| Passat simple | arrenguí, arrengares, arrengà, arrengàrem, arrengàreu, arrengaren |
| Passat perifrastic | vaig arrengar, vares arrengar, va arrengar, vàrem arrengar, vàreu arrengar, varen arrengar |
Subjuntiu
| Present | arrengue, arrengues, arrengue, arrenguem, arrengueu, arrenguen |
|---|---|
| Imperfet | arrengara, arrengares, arrengara, arrengàrem, arrengàreu, arrengaren |
Imperatiu
| Imperatiu | -, arrenga, arrengue, arrenguem, arrengueu, arrenguen |
|---|
Observacions útils
- Formes incorporades a partir del paradigma normatiu del verb.