Conjugació del verb arremetre en valencià
Esta fitxa reunix la conjugació completa de arremetre en una consulta ràpida i clara.
Conjugació completa del verb amb les formes simples principals, formes no personals i imperatiu quan correspon.
Conjugacions i formes destacades
Esta pàgina reordena les formes principals del verb i les presenta com a consulta ràpida i clara.
Formes no personals
| Infinitiu | arremetre |
|---|---|
| Gerundi | arremetent |
| Participi | arremés, arremesa, arremesos, arremeses |
Indicatiu
| Present | arremet, arremets, arremet, arremetem, arremeteu, arremeten |
|---|---|
| Futur | arremetré, arremetràs, arremetrà, arremetrem, arremetreu, arremetran |
| Condicional | arremetria, arremetries, arremetria, arremetríem, arremetríeu, arremetrien |
| Imperfet | arremetia, arremeties, arremetia, arremetíem, arremetíeu, arremetien |
| Passat simple | arremetí, arremeteres, arremeté, arremetérem, arremetéreu, arremeteren |
| Passat perifrastic | vaig arremetre, vares arremetre, va arremetre, vàrem arremetre, vàreu arremetre, varen arremetre |
Subjuntiu
| Present | arremeta, arremetes, arremeta, arremetam, arremetau, arremeten |
|---|---|
| Imperfet | arremetera, arremeteres, arremetera, arremetérem, arremetéreu, arremeteren |
Imperatiu
| Imperatiu | -, arremet, arremeta, arremetam, arremetau, arremeten |
|---|
Observacions útils
- Formes incorporades a partir del paradigma normatiu del verb.