Conjugació del verb arrasmar en valencià
Esta fitxa reunix la conjugació completa de arrasmar en una consulta ràpida i clara.
Conjugació completa del verb amb les formes simples principals, formes no personals i imperatiu quan correspon.
Conjugacions i formes destacades
Esta pàgina reordena les formes principals del verb i les presenta com a consulta ràpida i clara.
Formes no personals
| Infinitiu | arrasmar |
|---|---|
| Gerundi | arrasmant |
| Participi | arrasmat, arrasmada, arrasmats, arrasmades |
Indicatiu
| Present | arrasme, arrasmes, arrasma, arrasmem, arrasmeu, arrasmen |
|---|---|
| Futur | arrasmaré, arrasmaràs, arrasmarà, arrasmarem, arrasmareu, arrasmaran |
| Condicional | arrasmaria, arrasmaries, arrasmaria, arrasmaríem, arrasmaríeu, arrasmarien |
| Imperfet | arrasmava, arrasmaves, arrasmava, arrasmàvem, arrasmàveu, arrasmaven |
| Passat simple | arrasmí, arrasmares, arrasmà, arrasmàrem, arrasmàreu, arrasmaren |
| Passat perifrastic | vaig arrasmar, vares arrasmar, va arrasmar, vàrem arrasmar, vàreu arrasmar, varen arrasmar |
Subjuntiu
| Present | arrasme, arrasmes, arrasme, arrasmem, arrasmeu, arrasmen |
|---|---|
| Imperfet | arrasmara, arrasmares, arrasmara, arrasmàrem, arrasmàreu, arrasmaren |
Imperatiu
| Imperatiu | -, arrasma, arrasme, arrasmem, arrasmeu, arrasmen |
|---|
Observacions útils
- Formes incorporades a partir del paradigma normatiu del verb.