Conjugació del verb apuntalar en valencià
Esta fitxa reunix la conjugació completa de apuntalar en una consulta ràpida i clara.
Conjugació completa del verb amb les formes simples principals, formes no personals i imperatiu quan correspon.
Conjugacions i formes destacades
Esta pàgina reordena les formes principals del verb i les presenta com a consulta ràpida i clara.
Formes no personals
| Infinitiu | apuntalar |
|---|---|
| Gerundi | apuntalant |
| Participi | apuntalat, apuntalada, apuntalats, apuntalades |
Indicatiu
| Present | apuntale, apuntales, apuntala, apuntalem, apuntaleu, apuntalen |
|---|---|
| Futur | apuntalaré, apuntalaràs, apuntalarà, apuntalarem, apuntalareu, apuntalaran |
| Condicional | apuntalaria, apuntalaries, apuntalaria, apuntalaríem, apuntalaríeu, apuntalarien |
| Imperfet | apuntalava, apuntalaves, apuntalava, apuntalàvem, apuntalàveu, apuntalaven |
| Passat simple | apuntalí, apuntalares, apuntalà, apuntalàrem, apuntalàreu, apuntalaren |
| Passat perifrastic | vaig apuntalar, vares apuntalar, va apuntalar, vàrem apuntalar, vàreu apuntalar, varen apuntalar |
Subjuntiu
| Present | apuntale, apuntales, apuntale, apuntalem, apuntaleu, apuntalen |
|---|---|
| Imperfet | apuntalara, apuntalares, apuntalara, apuntalàrem, apuntalàreu, apuntalaren |
Imperatiu
| Imperatiu | -, apuntala, apuntale, apuntalem, apuntaleu, apuntalen |
|---|
Observacions útils
- Formes incorporades a partir del paradigma normatiu del verb.