Conjugació del verb afartar en valencià
Esta fitxa reunix la conjugació completa de afartar en una consulta ràpida i clara.
Conjugació completa del verb amb les formes simples principals, formes no personals i imperatiu quan correspon.
Conjugacions i formes destacades
Esta pàgina reordena les formes principals del verb i les presenta com a consulta ràpida i clara.
Formes no personals
| Infinitiu | afartar |
|---|---|
| Gerundi | afartant |
| Participi | afartat, afartada, afartats, afartades |
Indicatiu
| Present | afarte, afartes, afarta, afartem, afarteu, afarten |
|---|---|
| Futur | afartaré, afartaràs, afartarà, afartarem, afartareu, afartaran |
| Condicional | afartaria, afartaries, afartaria, afartaríem, afartaríeu, afartarien |
| Imperfet | afartava, afartaves, afartava, afartàvem, afartàveu, afartaven |
| Passat simple | afartí, afartares, afartà, afartàrem, afartàreu, afartaren |
| Passat perifrastic | vaig afartar, vares afartar, va afartar, vàrem afartar, vàreu afartar, varen afartar |
Subjuntiu
| Present | afarte, afartes, afarte, afartem, afarteu, afarten |
|---|---|
| Imperfet | afartara, afartares, afartara, afartàrem, afartàreu, afartaren |
Imperatiu
| Imperatiu | -, afarta, afarte, afartem, afarteu, afarten |
|---|
Observacions útils
- Formes incorporades a partir del paradigma normatiu del verb.