Conjugació del verb aconhortar en valencià
Esta fitxa reunix la conjugació completa de aconhortar en una consulta ràpida i clara.
Conjugació completa del verb amb les formes simples principals, formes no personals i imperatiu quan correspon.
Conjugacions i formes destacades
Esta pàgina reordena les formes principals del verb i les presenta com a consulta ràpida i clara.
Formes no personals
| Infinitiu | aconhortar |
|---|---|
| Gerundi | aconhortant |
| Participi | aconhortat, aconhortada, aconhortats, aconhortades |
Indicatiu
| Present | aconhorte, aconhortes, aconhorta, aconhortem, aconhorteu, aconhorten |
|---|---|
| Futur | aconhortaré, aconhortaràs, aconhortarà, aconhortarem, aconhortareu, aconhortaran |
| Condicional | aconhortaria, aconhortaries, aconhortaria, aconhortaríem, aconhortaríeu, aconhortarien |
| Imperfet | aconhortava, aconhortaves, aconhortava, aconhortàvem, aconhortàveu, aconhortaven |
| Passat simple | aconhortí, aconhortares, aconhortà, aconhortàrem, aconhortàreu, aconhortaren |
| Passat perifrastic | vaig aconhortar, vares aconhortar, va aconhortar, vàrem aconhortar, vàreu aconhortar, varen aconhortar |
Subjuntiu
| Present | aconhorte, aconhortes, aconhorte, aconhortem, aconhorteu, aconhorten |
|---|---|
| Imperfet | aconhortara, aconhortares, aconhortara, aconhortàrem, aconhortàreu, aconhortaren |
Imperatiu
| Imperatiu | -, aconhorta, aconhorte, aconhortem, aconhorteu, aconhorten |
|---|
Observacions útils
- Formes incorporades a partir del paradigma normatiu del verb.