Conjugació del verb acoconar en valencià
Esta fitxa reunix la conjugació completa de acoconar en una consulta ràpida i clara.
Conjugació completa del verb amb les formes simples principals, formes no personals i imperatiu quan correspon.
Conjugacions i formes destacades
Esta pàgina reordena les formes principals del verb i les presenta com a consulta ràpida i clara.
Formes no personals
| Infinitiu | acoconar |
|---|---|
| Gerundi | acoconant |
| Participi | acoconat, acoconada, acoconats, acoconades |
Indicatiu
| Present | acocone, acocones, acocona, acoconem, acoconeu, acoconen |
|---|---|
| Futur | acoconaré, acoconaràs, acoconarà, acoconarem, acoconareu, acoconaran |
| Condicional | acoconaria, acoconaries, acoconaria, acoconaríem, acoconaríeu, acoconarien |
| Imperfet | acoconava, acoconaves, acoconava, acoconàvem, acoconàveu, acoconaven |
| Passat simple | acoconí, acoconares, acoconà, acoconàrem, acoconàreu, acoconaren |
| Passat perifrastic | vaig acoconar, vares acoconar, va acoconar, vàrem acoconar, vàreu acoconar, varen acoconar |
Subjuntiu
| Present | acocone, acocones, acocone, acoconem, acoconeu, acoconen |
|---|---|
| Imperfet | acoconara, acoconares, acoconara, acoconàrem, acoconàreu, acoconaren |
Imperatiu
| Imperatiu | -, acocona, acocone, acoconem, acoconeu, acoconen |
|---|
Observacions útils
- Formes incorporades a partir del paradigma normatiu del verb.